جشنهائی که ریشه در باور ما دارند
Dublin Core
Title
جشنهائی که ریشه در باور ما دارند
Description
ماه فروردین (مارس و آوریل) آمد و گذشت وروسپیدی بر ما ماند. همه ساله در این دو ماهفعالیت های خانه ایران به اوج خود میرسد وامسال خوشحالیم به آگاهی شما برسانیم که حتیآن دسته از دوستان حساس ما که به یک غورهسردی میکنند و به یک مویز گرمی، هم ما رامورد ستایش قرار دادند که از این بابتخوشحالیم و سپاس گزار. روز سه شنبه شانزدهمارس مراسم چهار شنبه سوری را در مرکزفرهنگی فنلاند در" فارمینگتن هيلز" بر پا داشتيمو با اینکه در آن شب برف میبارید، آتش را برافروختیم و با گرفتن سرخی آن، زردی ملال رانثارش کردیم. این جشن را بیشتر برای شادیکودکان بر پا میکنیم تا با مراسم گذشته ایرانآشنا شوند و یاد این دوران کودکی را با خودهمراه کنند. باشد که در بزرگی در صدد زندهکردن آن جهت فرزندان خود باشند. آنها را بهبازی تخم مرغ گماشتیم و با مراسم قاشق زنیآشنایشان کردیم و از آنها با آجیل چهارشنبهسوری و شیرینی پذیرائی کردیم و شبی پرجوشو خانوادگی را پشت سر گذاشتیم، با این امید کهسالهای سال ادامه یابد. در همین ماه جشننوروز را برگزار کردیم که در جای دیگر به آنپرداخت شده و در اولین یکشنبه ماه آوریلمراسم سیزده بدر را بجای آوردیم. امسال سیزدهبدر با آنکه اندکی از سال قبل گرمتر بود ولیباز هم امکان اینکه تمام مدت در فضای بازبگذرد اندک بود. ولی در سالن باشگاه وستایکرز (Westacers) هم از مزایای هوای گرمدرون سالن برخوردار و هم از دیدگاه زیبایدریاچه مجاور آن. در مورد جشن چهارشنبهسوری و نوروز در فصلنامه های گذشته نوشتهایم، اینبار نظری به سیزده بدر بیاندازیم. چراروز سیزدهم نوروز مردم به کوه و در و دشتپناه می برند و آن همه شادمانی می کنند؟ بقولدکتر بهرام فره وشی " در اساطیر ایرانی عمرجهان ۱۲ هزار سال است و عدد ۱۲ از بروجدوازده گانه گرفته شده است و پس از این ۱۲هزار سال دوره جهان بسته می شود و انسانهایی که در جهان هستی، وظیفه آنها جنگ دربرابر اهریمن است، پس از این دوازده هزارسال، بر اهریمن پیروزی نهایی می یابند و باظهور سوشیانت (سوشیانت نقش امام زمان رادر دین زرتشتی دارد) آخرین نیروی اهریمن ازمیان می رود و جنگ اورمزد بر ضد اهریمنبا پیروزی پایان می یابد" ومهرداد بهار ضمنابراز همین عقیده اضافه میکند که " پس ازدوازده هزار سال، جهان به پایان می آمد وآشفتگی نخستین باز می گشت، دوازده روزجشن نوروز نیز، یک روز آشفتگی در پیداشت و آن روز، روز سیزده نوروز بود".سیزدهم فروردین که بر اساس نام گذاری روزهادر ایران قدیم به روز « تیر» موسوم بود، بهایزد باران تعلق داشت. در آئین مزدیسنا و درباور مردم پیش از زرتشت، این ایزد همواره بادیو خشکسالی در مبارزه است. اگر پیروز شودباران می بارد و چشمه ها می جوشد و رود هاجاری می شود، وگرنه، خشکسالی حاکم خواهدشد. بنا به نوشته کورش نیکنام در «آئین ها ومراسم سنتی زرتشتیان »، در ایران باستان پساز برگزاری مراسم نوروزی و هنگامی که سبزهاز زمین می رویید و گندم و حبوبات سبز میشد، در روز سیزدهم که به ایزد باران تعلقداشت، مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارهامی رفتند و به شادی و پایکوبی می پرداختند وآرزوی بارش باران می کردند. بهر حال روزسیزدهم نوروز، چه نماد پایان عمر ۱۲ هزارساله جهان باشد و چه نباشد، امروزه بیشتر نشانپایان جشن های ۱۲ روزه نوروزی است تا کارو زندگی به روال معمول از سر گرفته شود ودر تلاش معاش و بهبود زندگی بگذرد. برایتانسالی خوش آرزو میکنیم. محمود معلميان
Source
vol3_no2_sum2004.pdf
Publisher
Persia House of Michigan
Date
2004 - Summer
Relation
vol3_no2_sum2004.pdf (p.3)
Format
application/pdf
Type
Text
Collection
Citation
“جشنهائی که ریشه در باور ما دارند,” Persia House of Michigan, accessed October 23, 2026, https://phom.umd.umich.edu/items/show/562.