موسیقی ایرانی

موسیقی ایرانی

نگارش در باره ی موسیقی ایرانی و معرفی هنرمندان و بررسی آثار آنان سابقه ی چندانی ندارد، بر خلاف شعر پارسی کههمه ساله کتاب ها و مقالات فراوانی در این باب چاپ و منتشر می گردد. به هر حال هستند و بودند صاحب نظران وموسیقی دانانی که با نگارش کتاب ها و مقالات موسیقی ، نقش ارجمندی را در نگهداری این میراث فرهنگی و هنری ایفانمودند که از آن جمله می توان استاد روح الله خالقی ، موسیقی دان و آهنگساز برجسته ی کشورمان را نام برد. او بانگارش سه جلد کتاب ارزنده: "سرگذشت موسیقی ایران"، فصل جدیدی را در تاریخ فرهنگ و هنر موسیقی ما گشود. اماباید گفت جور هزار ساله ای که موسیقی ایران تحمل کرده است، ایجاب می کند که مطالب بیشتری در این مورد نوشته ومنتشر شود تا مردم ،بخصوص نسل جوان ایران با نام و آثار هنرمندان کشورشان بیشتر آشنا شوند.مرتضی ورزی ،نوازنده ویلون و کمانچه، موسیقی را این طور تعریف کرده است: "موسیقی یک حماسه است . موسیقیراستین یعنی سرگذشت انسان ها یعنی: ایجاد فضایی آرام برای تفکر و خود شناسی و این که ارتباط شما را با آن طبیعتاصلی و پیشین شما بر قرار کند. یعنی. خاکی جدا کند و به آسمان ها ببرد تا در این پرواز آزاد خود را » من « شما را از اینبنگرید و بشناسید."آنچه در موسیقی ایرانی اهمیت دارد درک واژه ی اصالت است. یعنی احساسی که در اجرای یک قطعه نشان داده می شود وآن احساس به شنونده منتقل می شود. در موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی بداهه نوازی از اهمیت به سزایی برخوردار استیعنی خواننده یا آهنگساز پیامی را بدون واسطه به شنونده می رساند که این را می گویند " وحدت احساس" در حالیکه درموسیقی غربی وحدت احساس وجود ندارد زیرا آن ها اصوات را ترکیب می کنند که از ترکیب آن ها هارمونی بوجودمی آید. موسیقی ایرانی بر پایه ی ردیف و دستگاه ساخته شده است. دستگاه : مجموعه ی کامل یک آهنگ موسیقی استکه عبارت است از پیش درآمد، درآمد، آواز و گوشه و ردیف هم شامل تمام دستگاه های موسیقی ایرانی است. نوع دیگرموسیقی ما موسیقی بزمی است یعنی موسیقی که با اجتماع سر و کار دارد. البته در موسیقی بزمی گاه ارتباط خواننده ونوازنده فردی است یعنی هر کس به فرا خور درک خویش ارتباطش را با خواننده و نوازنده بر قرار می کند. نوع دیگر،موسیقی عرفانی است که باید گفت مولانا در این راستا، جایگاهی ویژه دارد او یکی از بزرگترین شاعران و متفکرانایرانی است که عرفان را در موسیقی وارد نمود. در جلسات سماع او، عبادت و ریاضت با عشق و شور رقص همراه بود.بعد موسیقی مذهبی است که تعزیه نمونه ی بارزی از آن است. تعزیه در لغت به معنی سوگواری و بر پا داشتن مراسمعزاداری است. در نمایش تعزیه که مخصوص شیعیان است بازیگران نقش خود را با آواز مخصوص به خود می خوانند.در آخر موسیقی رزمی را می توان نام برد که همان موسیقی زورخانه ای است .به هر حال شناخت موسیقی ایرانی یکی ازارکان مهم فرهنگ ماست. فرهنگی که در حقیقت هویت ما است و ما را در این مرحله از آوارگی و خود باختگی به اتحادفکری می کشاند و قدرت تفکر و تعمق را که شرط لازم برای سرفراز زیستن است و سالهاست آن را از دست داده ایم به مابازمی گرداند و ما را به سادگی در کنار هم قرار می دهد. ) با بهره گیری از کتاب هزار آوا و مصاحبه مرتضی ورزی در راه آورد

spring 2016- Newsletter.pdf

Persia House of Michigan

2016 - Spring

spring 2016- Newsletter.pdf (p.12)

application/pdf

Text