3 10 25 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Faslnameh_Summer_2015.pdf" target="_blank">Faslnameh_Summer_2015.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Summer Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Description An account of the resource مولانا، حافظ، شاعران و نویسندگان معاصر وتاریخ ایرانسومین جمعه شب هر ماه در شهر Troy ساعت جدید ) pm6:30 )شام با چلوکباب(Free for all) با بزرگان ادب و فرهنگ ایران بیشتر آشنا شویم.Place: Prudential at Columbia CenterSW corner of Livernois & Big Beaver intersection 101 West Big Beaver Rd, Troy, suite705 Please call PHOM for more info Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Faslnameh_Summer_2015.pdf (p.9) Source A related resource from which the described resource is derived Faslnameh_Summer_2015.pdf Title A name given to the resource IRAN NIGHT - شب ایران Type The nature or genre of the resource Text Advertisement Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Faslnameh_Summer_2015.pdf" target="_blank">Faslnameh_Summer_2015.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Summer Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Description An account of the resource <image>شرح غزل: " ز در در آی و شبستان ما منور کن "ز در در آی و شبستان ما منور کنهوای مجلس روحانیان معطر کنبه چشم و آبروی جانان سپرده ام دل و جانبیا بیا و تماشای طاق و منظر کنستاره ی شب هجران نمی فشاند نوربه بام قصر بر آی و چراغ مه برکنبگو به خازن جنت که خاک این مجلسبه تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کنفضول نفس حکایت بسی کند ساقیتو کار خود مده از دست و می به ساغر کنوگر فقیه نصیحت کند که عشق مبازپیاله ای بدهش گو دماغ را تر کنچو شاهدان چمن زیر دست حسن تواندکرشمه بر سمن و جلوه بر صنوبر کنحجاب دیده ی ادراک شد شعاع جمالبیا و خرگه خورشید را منور کنازین مزوجه و خرقه نیک در تنگمبه یک کرشمه ی صوفی کشم قلندر کنپس از ملازمت عیش و عشق مهرویانز کارها که کنی شعر حافظ از بر کن------این غزل استادانه ی عاشقانه چنین می نماید که محصول دوران محمدمظفر بوده باشد ، چون کنایه به فقیه و صوفی و کاربرد های مخالفمفهوم در بیت های اول و چهار و پنج و شش در دیوان مناسب آندوران به نظر می رسد ؛ که اگر چنین باشد میتوان به مناسبات حافظو شاهزاده ی اینجو جهان ملک خاتون نظری جدی تر انداخت . شکینیست که جهان ملک شاعر بوده است ، نه تنها به این دلیل که دیواناو در دست است و به چاپ رسیده ، و نه به علت وجود غزلی با وزنو قافیه ی " غم مخور " که آشکارا تقلیدی از حافظ است ، بل که بیشاز همه وجود غزلی ست که می توان دست کم چنان که از مقطع -غزل مورد شرح ما نیز پیداست نوعی مغازله ی - شاعرانه را میانآن دو متصور شدما زیاران چشم یاری داشتیمخود غلط بود آن چه می پنداشتیمتا نهال دوستی کی بر دهدحالیا رفتیم و تخمی کاشتیمگلبن حسنت نه خود شد دلفریبما دم همت برو بگماشتیمحافظما تو را دلدار خود پنداشتیموز تو چشم مردمی ها داشتیمتا نهادی دل به مهر دیگرانما امید از لطف تو برداشتیمچون جفا و جورت از حد درگذشتکار خود را با خدا بگذاشتیمدیوان جهان ملک خاتون / ص ٣٩٢ / زوار ١٣۷۴این نیز گفتنی ست که اگر این نظر درست باشد شاه شیخ ابو اسحاقعموی این شاهزاده دراین تاریخ به دست محمد مظفر کشته شده بود واز شوهر او امین الدین جهرمی وزیر شاه نیز که فراری بود خبرینشد که بعضی گفته اند قبل از سقوط خاندان اینجو آن دو از هم جداشده بودند . گو این که دو بیت طنزآمیز رکیکی از عبید زاکانی دردست است که آورده اند او در مجلس عروسی ی این دو بی ملاحظهخوانده بود و از داماد صله گرفته بود که در تاریخ عصر حافظ دکترقاسم غنی ) ص ۱۴۶ ( آمده استبیت اولشبستان در لغت به معنی " خوابگاه " است ، اما در شعر حافظ به -مناسبت کلمه " روحانیان " به مفهوم "محل حضور خلوت انس " بهکار رفته استحضور خلوت انس است و دوستان جمعندوان یکاد بخوانید و در فراز کنیدو از همین منظر است که شبستان محل ذکر نیز بوده استروحانیان این کلمه در صورت جمع به معنی ی مصطلح نیست -و به همان معناست که در گلستان به " اخوان صفا " تعبیر شده : "بزرگی را پرسیدم از سیرت اخوان صفا ، گفت : کمینه آن که مرادیاران بر مصالح خویش مقدم دارد " گلستان / یوسفی / ص ١۰۶پس به زبان ساده " روحانیان " به دوستان اهل معرفت گفته میشود . سعدی می گوید :ای باد اگر به گلشن روحانیان روییار عزیز را برسانی دعای یاراما شاهدی که خرمشاهی از خود حافظ برای این بیت آورده درستنیست و تعریضی ست بر جمع کلمه ی " روحانی " به معنی زاهد :با آن که از خود غایبم وز می چو حافظ تایبمدر مجلس روحانیان گهگاه جامی می زنمیعنی با وجود توبه گاهی همراه اهل زهد پیمانه ای می زنمبیت دوممنظر در لغت به محل نگریستن گفته می شود ، در شعر تغزلی اما -کنایه است از چهره ، سیما ، طلعت . باید به معماری ی عجیب اینبیت دقیق شد تا به هنر حافظ دست یافت . شاعربه چشم و ابروییار) = منظر ( است که دل می سپرد ، اما همین دو عضو یار درمصراع دوم چهره عوض می کنند و به صورت " طاق " ) = ابرو (و " منظر " ) = سیما / چشم ( در می آیند پیش ازین کاین سقف سبزو طاق مینا برکشندمنظر چشم من و ابروی جانان طاق بودکلمه ی " طاق " به این مناسبت به " ابرو " اطلاق شده که که مثلسقف و طاق در بیت بالا قوس دارد . کمان ابرو ، قوس ابرو و خمابرو از همین منظر وارد شعر شاعران شده است سعدی می گوید :به همه کس بنمودم خم ابرو که تو داریمه نو هر که ببیند ، به همه کس بنمایدکلمه " طغرا " عبارت از یک خط منحنی بوده که شاهان کاغذی راتایید و توشیح می کردند . حضور این کلمه نیز در شعر تغزلی بهمناسبت شکل آن بوده نظامی در خسرو و شیرین گفته است :به طاق آن دو ابروی خمیدهمثالی زان دو طغرا بر کشیدهاگرچه زیباترین تخیل در تناسب این دو همچنان از حافظ استزهی خیال که منشور عشقبازی مناز آن کمانچه ی ابرو رسد به طغرایییعنی خیال باطل است که او فرمان عشق مرا با ابرویش طغرا کند =تایید کندبیت سوم -برآمدن یکی افعال قدیم است به معنی " روشن کردن " ) چراغ ( -به نظر می رسد حافظ این فعل را در شعر ظهیر فاریابی یافته بودهکه از دیوانش به دلیل شباهت بسیار در نوع زبان به کار رفته بسیاراستفاده کرده بود ، و قزوینی است که گفته بود بهترین قصیده ی حافظیادآور سخن ظهیر است . به طور اخص می توان این بیت شاعرفاریاب را مثال آوردذکر باغ ارم و آتش نمرود مکنآتشی " برکن " و انگار که باغ ارم استبیت چهارم -خازن جنت : نگهبان بهشت . نام فرشته ای که موکل و دربان بهشتاست . از او در متون دینی و ادبیات به نام " رضوان " یاد شده که درقران این نام نیامده در حالی که نام دربان دوزخ " مالک " در قرانیک بار آمده ) زخرف ، ) . ۷۷ در طول زمان به تدریج رضوان بهمعنی مطلق بهشت نیز به کار رفته اما در شعر قدیم شاهد های زیادیبه معنی نگهبان و دربان بهشت دیده می شود :ز خون همه بزمگه چون بهشتتو گفتی که رضوان برو لاله کشتفردوسیرضوان مگر سراچه ی فردوس بر گشادکاین حوریان به ساحت دنیا خزیده اند ؟سعدیمجمر آتشدانی که در آن عود و عنبر می سوزانند . به معنی مطلق -منقل هم به کار می رودبه یک دست مجمر به یک دست جامبرافروخته عنبر و عود خامبیت پنجمفضول و فضولی به همین معنی ست که امروز به کار می رود . -خواجه جای دیگر هم فضولی به کار برده است :در کارخانه ای که ره عقل و فضل نیستوهم ضعیف رای فضولی چرا کندبیت ششمدماغ ) به کسر دال ( در لغت به معنی مغز سر است ، و از همین -معنی است ترکیبات سر دماغ ، تر دماغ ، گنده دماغ ، بی دل و دماغو امثالهم . در زبان عامه این کلمات به فتح دال به کار می رود ولیبه همین معنی ست با این توضیحات روشن است که " دماغ تر کردن" فعل همین کلمه است به معنی سر حال آمدنز خلوتگاه ربانی وثاقی در سرای دلکه تا قصر دماغ ایمن بود زآواز بیگانهسعدیمخالف تر دماغ ، " خشک دماغ " است به معنی بی شعور ، واصطلاحا به آدم " یبس " گفته می شود ، صفتی که حافظ در غزلدیگری به " عبوس زهد " تعبیر کرده استما دماغ خشک را از باده گلشن کرده ایمبارها این شمع را از آب روشن کرده ایمصائببیت هشتممزوجه ، صوفی ، قلندر : این بیت حافظ شاهد خوبی ست بر این کهبتوانیم تفاوت " صوفی " و " قلندر " را دریابیم . کلمه " مزوجه "چنان که علامه قزوینی در حواشی ی حافظ خود شرح داده با شاهدیاز اسرارالتوحید به معنی ی کلاهی دانسته که میان آن پنبه آکندهباشند . سودی بسنوی شارح ترک دیوان حافظ نوشته " مزوجه را درروم " مجوزه " گویند و آن معروف است ، ولی این جا ) این بیتحافظ ( مراد از آن تاج صوفیان است به قرینه ی معادله با خرقه " .شفیعی کدکنی در تعلیقات خود بر اسرارالتوحید به حکایتی در جوامعالحکایات اشاره کرده و اضافه کرده است " گویا هم صورت مزدوجهدرست است ) ضبط اسرارالتوحید ( و هم مزوجه ) عوفی و حافظ ( .هر دو از ریشه ی زوج است و گویا چیزی بوده است مانند دو کلاهکه در اندرون یکدیگر جای گیرند و میان آن ها انباشته از پنبه باشدبخش دوم ، ص ۵۴۷قلندر: محمد معین در حواشی ی برهان قاطع نوشته : در وجه تسمیهقلندر بحث بسیار است . ایوانف در کتابی که در باره ی اهل الحقمنتشر کرده گوید در مدت چهل سال اخیر من کوشش بسیار کردم کهریشه ی کلمه ی قلندر را پیدا کنم و با متخصصان زبان های مختلفبحث نمودم ولی به نتیجه نرسیدم ... بعد معین تمام مطالبی را کهایوانف جمع کرده بود آورده و نهایتا حرف آخر او را نقل کرده است :"با همه ی توضیحات منشاء قلندر هنوز روشن نیست "برهان قاطع ) جلد ش ل ( ص - ١۵۴۰ و ۴١شفیعی کدکنی در کتاب ) قلندریه در تاریخ ( در فصل "چهره ی قلندردر آثار سنایی "که در مقاله ی پیشین قلندریات او را معادل طامات درشعر پس از او دانسته بود ، و حتی در آن اشاره به مختارنامه یعطار و فصلی با عنوان خمریات و قلندریات در آن کرده بود ، بااشاره به غزلی از قلندریات سنایی به مطلعدر کوی ما که مسکن خوبان سعتری ستاز باقیات مردان پیری قلندری ستنتیجه می گیرد " اکنون تردید ندارم که " سعتر " در کلمه "سعتری "همان شاطر است که از واژگان ویژه ی جوانمردان و فتیان است . وآن بخش کلمه شاطر که به جوانمردان و فتیان مرتبط است شواهدفراوان دارد . "اولا کلمه ی " سعتر " ) مفرد ( / بر وزن جعفر ( در فرهنگ هایگیاه شناسی و طبی مثل ذخیره ی خوارزمشاهی به معنی " آویشن "آمده است که گیاه دارویی ست . در برهان قاطع آمده برای این که اینواژه با " شعیر " اشتباه نشود به حرف صاد نوشته می شود ثانیا کلمهی " سعتری " است که به معنی شاطر آمده ) و نه سعتر ( با اضافهکردن یاء وحدت . از یافته های دکتر شفیعی کدکنی هم نیست و درفرهنگ نظام هم آمده است .در قاموس عربی آمده : السعتری الشاطر و الکریم الشجاع که درمعنی آن گفته است : والشاطر اعیا اهله خبیثا یا به عبارت منتهیالارب کسی که از خباثت خود مردم را عاجز کرده باشد .یاشطربصر الرجل صارکانه ینظر علیک ) اقرب الموارد ( یعنی آن کهبه سوی چیزی بنگرد که گویی دیگران را هم می نگرد ) مزاحم ،stalker ( . پس چنین کسی شاطر جوانمرد نمی تواند باشد .با توجه به زندگی سنایی که درجوانی در حمایت حاکمان وقدرتمندانمی گذشته و با در نظر گرفتن تقسیم بندی ی غزل های سنائی کهغزل مورد نظر شفیعی کدکنی در جمع هزلیات و خمریات وقلندریات بوده ، سیمای قلندر در آن غزل چنان که خود شفیعی اقرارکرده " بسیاری ازین ابیات و مصراع ها روشن نیست سنائی چه میخواسته از زبان این پیر قلندری بگوید" ) قلندریه در تاریخ ، ص۳۰۴ ( تقریبا مسلم می دارد قلندر آن غزل محصول دوران جوانیسنایی بوده است . نکته ی بسیار عجیب این است که شفیعی سال هابر سر یک شاهکار سنایی که جزو غزل های استثنایی ادبیات فارسیست و از زبان ابلیس گفته شده بود ، پافشاری می کرد که چون سناییجزو مدافعان ابلیس نبوده ) حلاج و عین القضات و شیخ احمد غزالی( آن غزل به این دلیل نمی تواند از سنایی باشد ، اما در همین جادرباره ی یک بیت از غزل مورد نظر خود می نویسد : " در بیتهفتم به احتمال قوی دفاعی ازابلیس وجود دارد که می توان گفتاندیشه ای قلندری بوده که وارد تصوف خراسان شده است " ) همانجا، ص ۳۰۶ . )و سرآخر در فرهنگ نظام در معنی کلمه ی سعتری آمده است " زنطبق زن به مرد سعتری تشبیه شده " که حاکی از همجنس خواهی درزنان است.در باره ی معنی کلمه ی " سعتری “ به خلاصه می توانگفت که در ادبیات کهن به زنان همجنس گرا گفته می شود . برای اینکه سخن درازتر نشود به به دوبیت از مثنوی و دیوان کبیر مولانامتوسل می شوم که از زیر بار مفهوم ناخوشایند آن نیز خلاص شوم :گر خدا در زن نهد خوی نریطالب زن گردد او از سعتریمثنوی. دفتر ششموصلت فانی ننماید بقازن نشود حامله از سعتریدیوان کبیر / جلد / هفتم ، ص ۷٢که نشان می دهد آن بزرگ مرد در آن سال های دور چنین عارضهای را نشانه ی خلقت می دانسته و بیماری ، و نه انحراف . اما بهنظر می رسد که کلمه ی " قلندر " مثل هم جنس خود " خرابات " کههردو ریشه های ناشناخته دارند توسط بعضی ازعرفا از مفهوم منفیجدا شده و جای خود را به کلمات " زاهد " و " فقیه " و " صوفی "داده باشند چنان که در دیوان حافظ و پیش از او در سنایی و عطارچنین بوده است ، آن چه مسلم است این که " قلندریه " را به " ملامتیه" منسوب کرده اند که اصولا زهد را در پنهان کاری و در حقیقتنمایش ضدزاهدانه عمل می کردند ، و این معنی در مجموع ابیاتی کهدر دیوان حافظ از قلندر و قلندری به کار رفته می توان دید که دربعضی به صورت تعریضی به صوفی بوده استقلندران حقیقت به نیم جو نخرندقبای اطلس آن کس که از هنر عاری ستوبر در میکده رندان قلندر باشندکه ستانند و دهند افسر شاهنشاهیخشت زیر سر و بر تارک هفت اختر پایدست قدرت نگر و منصب صاحب جاهیو چنان که در بیت مورد نظر دیده می شود حافظ می گوید از کلاهتاج مانند خرقه ی تنگ متظاهرانه ) صوفی ها ( نیک ) = سخت ،معنی قدیم ( در تنگ است ) ایهام در واژه ی تنگ : ۱ خرقه ی -تنگ ۲ به تنگ آمدن ( و تاکید می کند با کرشمه ای که صوفی را -قبض روح کند بیا و مرا به قالب یک " قلندر " در آر . معنی و تفاوتاین دو شکل موجود در دیوان حافظ کاملا پیداستبیت ٩شعاع تیغ آفتاب را می گویند . مفرد اشعه -معنی مصراع این است که نور جمال تو چشم عقلم را کور کرد ، تیغآفتاب جمال تو چشم مرا زد . دیگر جایی و کسی را نمی بینمدر مصراع دوم " خرگه " هم به معنی سراپرده است ) = شبستانمطلع ( و هم به معنی آسمان ) جمال یار ( . پس باید خورشید درآیدکه شب شبستان شاعر را ) که به خوابگاه و مجلس یار ایهام دارد (منور کند . و حافظ در یک طنز استادانه در آخر می گوید : همه اینکارها را که کردی شعر مرا هم از بر کن Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Faslnameh_Summer_2015.pdf (p.6) Source A related resource from which the described resource is derived Faslnameh_Summer_2015.pdf Title A name given to the resource سیری در سفینه حافظ Type The nature or genre of the resource Text Article Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Faslnameh_Summer_2015.pdf" target="_blank">Faslnameh_Summer_2015.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Summer Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Description An account of the resource ،» ه . الف سایه >>امیر هوشنگ ابتهاج سمیعی گیلانی، متخلص بهشاعر و موسیقی پژوه ایرانی است. او در ۶ اسفند ۱۳۰۶ در رشتمتولد شد. پدرش آقاخان ابتهاج از مردان سرشناس رشت و مدتیرئیس بیمارستان پورسینای این شهر بود. برادران ابتهاج عموهای اوبودند. هوشنگ ابتهاج دوره تحصیلات دبستان را در رشت ودبیرستان را در تهران گذراند و در همین دوران اولین دفتر شعر خودرا به نام نخستین نغمه ها منتشر کرد. ابتهاج در جوانی دلباخته دختریارمنی به نام “ گالی ” شد که در رشت ساکن بود و این عشق دورانجوانی دست مایه اشعار عاشقانه ای شد که در آن ایام سرود. بعدها کهایران غرق خونریزی و جنگ و بحران شد، ابتهاج شعری به نامکاروان دراشاره به همان روابط عاشقانهاش در گیر و دار مسایلسیاسی سرود .دیریست گالیا!در گوش من فسانه ی دلدادگی مخوان!دیگر ز من ترانه ی شوریدگی مخواه!دیرست گالیا! به ره افتاد کاروانعشق من و تو؟ این هم حکایتی استاما در این زمانه که درمانده هر کسیاز بهر نان شبدیگر برای عشق و حکایت مجال نیستشاد و شکفته در شب جشن تولدتتو بیست شمع خواهی افروخت تابناکامشب هزار دختر همسال تو ولیخوابیده اند گرسنه و لخت روی خاکزیباست رقص و ناز سرانگشت های توبر پرده های سازاما هزار دختر بافنده این زمانبا چرک و خون زخم سرانگشت هایشانجان می کنند در قفس تنگ کارگاهاز بهر دستمزد حقیری که بیش از آنپرتاب می کنی تو به دامان یک گدا ...ابتهاج مدتی به عنوان مدیر کل شرکت دولتی سیمان تهران به کاراشتغال داشت. منزل شخصی سایه که از منازل سازمانی شرکتسیمان بود در سال ۱۳۸۷ با نام خانه ارغوان به ثبت سازمان میراثفرهنگی رسیدهاست . دلیل این نامگذاری، وجود درخت ارغوان معروفی در حیاط اینخانه است که سایه، شعر معروف "ارغوان" خود را برای آن درختگفته است. این خانه قدمت چندانی ندارد اما از آنجاکه در زمانسکونت سایه در آن محفل ادبی بزرگان شعر و موسیقی و محلنشست های آنها بوده است دارای ارزش فرهنگی بسیار بالایی است.چند سطری از شعر ارغوان:ارغوان شاخه همخون جدا مانده منآسمان تو چه رنگ است امروز؟آفتابي ست هوا؟یا گرفته است هنوز ؟من در این گوشه كه از دنیا بیرون استآفتابي به سرم نیستاز بهاران خبرم نیستآنچه مي بینم دیوار استآه این سخت سیاهآن چنان نزدیك استكه چو بر مي كشم از سینه نفسنفسم را بر مي گرداندره چنان بسته كه پرواز نگهدر همین یك قدمي مي ماندكورسویي ز چراغي رنجورقصه پرداز شب ظلماني ستنفسم مي گیردكه هوا هم اینجا زنداني ستهر چه با من اینجاسترنگ رخ باخته است ....سایه در سال ۱۳۴۶ به اجرای شعر خوانی بر مزار حافظ در جشنهنر شیراز می پردازد که دکتر باستانی پاریزی در کتاب معروف خود" از پاریز تاپاریس" استقبال بی نظیرشرکت کنندگان و هیجان آنهاپس از شنیدن اشعار سایه را شرح میدهد ومی نویسد که تا قبل از آنهرگز باور نمی کردهاست که مردم از شنیدن یک شعر نو تا این حدهیجان زده شوند .ابتهاج از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ سرپرست برنامه گلها در رادیویایران )پس از کناره گیری داوود پیرنیا( و پایهگذار برنامه ترکیبیشعر و موسیقی گلچین هفته بود . تعدادی از غزلها، تصنیفها واشعار نیمایی او توسط موسیقیدانان ایرانی نظیرشجریان، ناظری،حسین قوامی، محسن نامجو اجرا شدهاست . تصنیف خاطره انگیز توای پری کجایی و تصنیف سپیده )ایران ای سرای امید ( از اشعارسایهاست . سایه، بعد از حادثه میدان ژاله ۱۷ شهریور ) ۱۳۵۷ بههمراه محمدرضا لطفی،محمدرضا شجریان و حسین علیزاده(، بهنشانه اعتراض از رادیو استعفا داد .کتاب خاطرات ه. ا . سایه )ابتهاج( حاصل نزدیک به شش سال نشستو برخاست تدوین کنندگان با ابتهاج است و به گو نه ای، در گفت وگوها با زبان محاوره تنظیم شده است . در جلد اول که به تصویریسایه وار از میانسالی او بر روی جلد مزین است، " سایه" از آرزوهاو خاطرات دوران کودکی، پرتابشدنش به دنیای کتاب و کتابخوانی،آشنائی و نزدیکی اش با شعر، دوران دوستی و رفاقت حزبی با برخیازچهرههای نامدار سیاسی و فرهنگیهمچون محمود اعتمادزا ده )بهآذین (، احسان طبری، نجف دریابندری، و برخی دیگر تا درآمیختنشبا موسیقی ایرانی و دوران مدیریتش بر رادیو سخن می گوید کهخاطرات بسیاری از بزرگان موسیقی را که درآفرینش » گلها « با اوهمکاری داشتند در بر می گیرد . جلد دوم با تصویری از سالخوردگیشاعر، از دوستی و حمایت او از یک جریان ماندگار در موسیقیایرانی که به موسسه "چاووش" و آلبومهای دهگانه آن انجامید، تادوستی و همراهی پدرانه با محمدرضا شجریان، محمدرضالطفی،حسین علیزاده، پرویزمشکاتیان و بسیاری دیگر از موسیقی دانانحکایت دارد . سفر و اقامتش در آلمان که به تاسیس مرکز موسیقی» نوا « انجامید و خاطراتش از تدوین حافظ « به سعی » سایه و کوششهای محمد زهرایی در این راه، از دیگر بخشهای خواندنی این کتاباست .دویست صفحه از کتاب به عکسهای دیدنی سایه در نشست با چهرههای مطرح شده در کتاب اختصاص دارد و بخشی از 200 صفحهپایانی کتاب گفت و گوئی است درباره موضوعات پراکنده که در اینبخش سایه صریحتر و بیپرواتر سخن میگوید و میتوان از لابلایسخنانش با دیدگاههای او پیرامون بسیاری از موضوعات و افراد آشناشد؛سایه در بخشی، از زندانی شدنش در بعداز انقلاب می گوید کهچهارم اردیبهشت 1362 و روز میلاد حضرت علی دستگیر شد وپس از نامه شاعر پیش کسوت محمد حسین شهریار به آقای خامنهای، یکسال بعد، هفتم اردیبهشت 1363 بدون محاکمه آزادش کردند .شهریار در نامه خود به رهبر کنونی جمهوری اسلامی نوشته بود : " وقتی سایه را زندانی کردند، فرشته ها بر عرش الهی گریه میکردند ." من با سایه زندگی کرده ام.ابتهاج در گفتگو با مجله "مهرنامه" در مهر ماه ۱۳۹۲ دربارهروابطش با حزب توده گفته است : "عضو حزب توده نبودم، اماهمیشه سوسیالیست بودم و به تودهایها احترام میگذاشتم و رفیق آنهابودم و با آنها همعقیده بودم . "ابتهاج از گروه نخست نویسندگان و شعرا بود که در گروه هیاتمدیره کانون نویسندگان بود. در سال ۱۳۵۸ خورشیدی، هیاتدبیران کانون نویسندگان ایران که عبارت بودند از باقر پرهام، احمدشاملو، محسن یلفانی، غلامحسین ساعدی و اسماعیل خوئی تصمیم بهاخراج هوشنگ ابتهاج، بهآذین، سیاوش کسرائی، فریدون تنکابنی وبرومند گرفتند . این تصمیم نهایتا به تایید مجمع عمومی کانوننویسندگان ایران رسید و منجر به اخراج کل عناصر به اصطلاح تودهای، به همراه این پنج تن، از کانون نویسندگان ایران شد .باقر پرهام در مصاحبه ای با بی بی سی در ۱۴ بهمن ۳ /۱۳۹۰فوریه ۲۰۱۲ چنین گفته است :دعوای ما با اعضای توده ای کانون نویسندگان ایران در سال ۵۸شکل گرفت . در این سال، درهیات شاهد حمله و هجوم دستگاه وعوامل آن برای قبضه کردن انحصاری روزنامه ها بودیم . ...اما، هروز که می گذشت من می دیدم که لحن درگیری ها در اینمورد - به ویژه صدای مخالفت آقای به آذین در موضوع عضویتآقای مقدم مراغه ای - و مقالات علیه ما در مطبوعات توده ای یا بهقلم توده ای ها در جاهای دیگر، تندتر می شود . و مانده بودم کهچرا؟...سالها بعد از این جریانات، که اسناد و اطلاعات مربوط به مذاکراتمجلس خبرگان که سرگرم بحث در بارۀ قانون اساسی رژیم بودمنتشر شد، فهمیدم که مخالفت ها با آقای مراغه ای از کجا آب میخورده است . ایشان، گویا یگانه کسی بوده که با موضوع ولایت فقیهدر قانون اساسی مخالفت کرده بود.وی از درخواست کیانوری برای عضویت در کانون نویسندگانصحبت میکند و این که شاملو پیشنهاد رد این درخواست را میدهد کهمورد قبول قرار می گیرد. خبر بگوش کیانوری می رسد ودرخواست را پس می گیرد.تا این جا روابط ما با توده ای ها هنوز به حد بحرانی که به اخراجتوده ای ها بینجامد نرسیده بود . حادثه ای که به آن اشاره کردم، نهداخل کانون بازتاب یافت، نه بازتابی بیرونی داشت. ولی، یک مسالۀمهم از همان آغاز سال ۵۸ روابط هیات دبیران و توده ای ها رامتشنج کرده بود .کار آقای به آذین و گروه او در این زمینه به جائی رسیده بود که بهعنوان مثال، در روز های تشکیل جلسۀ هیات دبیران کانون که جزاعضای این هیات کسی دیگر در کانون حضور نداشت، آقای به آذینرا می دیدیم که در معیت آقایان سیاوش کسرائی، هوشنگ ابتهاج،فریدون تنکابنی، و برومند که چهار تن اخیر معمولاً یک قدم عقب -تر از به آذین حرکت می کردند ناگهان وارد کانون می شدند و به -آذین، خطاب به ما پنج تن عضو هیات دبیران که تشکیل جلسه داده وبه کار خود سرگرم بودیم فریاد می کشید و می گفت:" شما اینجانشسته اید"؟ ما هاج و واج می پرسیدیم" کجا باید بنشینیم آقای بهآذین"؟، و او در جواب انگشتش را به سمت سفارت آمریکا می گرفتو می گفت: " آنجا، سفارت آمریکا. خلق آنجاست، و شما اینجا نشستهاید"؟این عمل چندان تکرار شد، و اغلب نیز با حالت و سخنانی تهدید آمیز،که ما اندک اندک نسبت به امنیت شخصی و جان خود نگران شدیم، وبه فکر افتادیم که چه کنیم که خطر را خنثی کنیم. با علم به این کهدفاع از تسخیر سفارت آمریکا و گروگانگیری نه با عقاید شخصیمان می خواند، نه با اصول روابط بین المللی حاکم بر روابط کشورایران با کشور های دیگر ، سر انجام چاره را در این دیدیم که بهاصطلاح برای خالی نبودن عریضه متنی کوتاه بنویسیم که درمضمون آن، حتی الا مکان، به قول معروف، نه سیخ بسوزد نه کباب.نوشتن این متن کوتاه به عهدۀ من گذاشته شد.من کوشیده بودم، باستایش از احساسات ضد امپریالیستی دانشجویان پیرو خط امام، بهطور ضمنی بگویم که این کاری که کرده اید مبارزۀ ضد امپریالیستینیست. تا چه حد در رساندن این معنا موفق شده بودم نمی دانم، ونسخه ای از آن نیز امروزه دراختیارم نیست تا بتوانم قضاوت کنم.این متن کوتاه تایپ شد با امضای اعضای هیات دبیران.این کار ما به راستی از سر ناچاری بود. احساس می کردیم که اینگروه توده ای گوئی تصمیم گرفته است یا ما را وادارد که از اصولمنشور و اساسنامۀ کانون چشم بپوشیم و همه چیز را زیر پا بگذاریم،که خودمان می دانستیم که مرد این کار نیستیم، یا اگر نشد، کاری کندکه گریبانمان دست امثال آقای خلخالی بیفتد. کار این گروه توده ای نهفقط غیر انسانی، بلکه در درجۀ نخست خلاف منشور و آرمان کانونبود.این بود که دیدیم چاره ای جز اخراج آنها از کانون نداریم. همین کاررا کردیم و اعلام شد. تصمیم هیات دبیران در این مورد، می بایستبه تایید مجمع عمومی کانون برسد. ما به وظایف خودمان در فراهمکردن و تشکیل مجمع عمومی کانون پرداختیم.پس از قرائت این نوشته توسط خوئی، اعضای حاضر در مجمع البته -غیر از توده ای ها به شدت کف زدند و با آرای سنگین شان به نفع -هیات دبیران، تصمیم ما را در اخرا ج آقایان به آذین، کسرائی،ابتهاج، تنکابنی، و برومند از کانون تایید کردند.به دنبال این واقعه بود که کل عناصر توده ای، همراه این پنج تن، بهمیل خود از کانون نویسندگان ایران جدا شدند و کانون دیگری موافقبا سیاست های حزب توده تاسیس کردند.با این سروده از ابتهاج به این مقال پایان میدهم:زندگی زیباست ای زیبا پسندزنده اندیشان به زیبایی رسندآنقدر زیباست این بی بازگشتکز برایش میتوان از جان گذشتمردن عاشق نمی میراندشدر چراغ تازه می گیراندشباغها را گرچه دیوارو در استاز هواشان راه با یکدیگر استشاخه ها را از جدایی گر غم استریشه هاشان دست در دست هم است Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Faslnameh_Summer_2015.pdf (p.4) Source A related resource from which the described resource is derived Faslnameh_Summer_2015.pdf Title A name given to the resource نخبگان معاصر در شب ایران Type The nature or genre of the resource Text Article Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Faslnameh_Summer_2015.pdf" target="_blank">Faslnameh_Summer_2015.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Summer Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Description An account of the resource قونیه آرامگاه مولانااین ستون کوششی است در پایایی راه و مسلک شادروان استاد حسن لاهوتییادش گرامی!مثنوی معنوی ، دفتر دوم، ابیات 585 - 613ُبود شخصی مفلسی بی خان و مان مانده در زندان و بند بی امانشخصی نا دار و بی چیز و بی جا و مکان در زندان و زنجیر به پایشبود.کلماتی چون زندان و مفلس و لقمه و غیره همگی سمبل و نمادهستند. زندان به چیزی غیر از خود چون بندهای نفسانی ،حرص وطمع،کینه، حسادت و نفرت اشاره دارد. مفلس هم نمادی از انسانیاست که تهی از خصلت های نیکو و والای انسانی است و بی خان ومان هم به آن اشاره می کند که بی ایمان است و هیچ دل خوشی وتعلق خاطری به چیزی ندارد. مولوی داستان را در دو سطح ظاهریقصه و سطح معنوی که دارای مفهوم باطنی داستان است پیش میبرد. مولانا مانند همیشه آنچه مایل به بیانش است در قالب داستانشعری بیان می دارد. لقمه ای برای تفکر !لقمهٔ زندانیان خوردی گزاف بر دل خلق از طمع چون کوه قافاین شخص بسیار حریص و خواهنده که طمع او مانند کوه قاف بزرگو دست نا یافتنی بود غذای زندانیان دیگر را به کرّات و بی دلیلتصاحب می کرد و می خورد.زَهره نه کس را که لقمهٔ نان خورَد زانک آن لقمه رُبا گاوش بَرَدهمه می ترسیدند از این که غذای آنها را ببرد و بخورد و گستاخانهبرباید.گاوش بَرَد را ویلسون گستاخانه ربودن معنی کرده و نیکلسوندر تفسیر خود مفلس )تجسم بخش شیطان(را شیر گرسنه حریصیتصویر کرده که طعمه و شکار خود )گاو( را می دَرَد.)شرح مثنویمعنوی نیکلسون، ترجمه حسن لاهوتی ، جلد 2 ، ص 658 )هر که دور از دعوت رحمان بود او گداچشمست اگر سلطان بودآنکه از حق جدا و از سر چشمه راستین مهر و بخشش و نیکی دورمانده است و به ندای نجات دهنده از این زندان گوش دل نسپرد حتیاگر پادشاه هم شود گدا سیرت خواهد بود و سیری نخواهد داشت و بازاز بخشش بویی نخواهد برد.مر مروت را نهاده زیر پا گشته زندان دوزخی زان نان رُبااو جوانمردی را زیر پا نهاده بود و آزار او همه زندانیان را به تنگآورده و زندان را برای آنها به جهنم به تبدیل کرده بود. اما زندانهمین دنیاست که انسان های زیاده طلب و زیاده خواه ) مفلس( آن رابا نفرت، جنگ و ستیزه جویی )لقمه ربایی( با دیگر انسان ها و حتیطبیعت آن را دوزخ می کنند.گر گریزی بر امید راحتی زان طرف هم پیشت آید آفتیاگر به امید رهایی به هر گوشه ای فرار کنی چون از زندان خودترا رها نکرده ای و آن تن زندانی را به دنبال می کشی و در بند افکارواهی و مخرب گرفتاری بی فایده است و باز از جایی دیگر ضرریدیگر بر تو خواهد زسید.هیچ کنجی بی دد و بی دام نیست جز بخلوتگاه حق آرام نیستچرا که هر گوشه ای از این دنیا از دست مفلس )بد سیرتی(و لقمهربا) کینه و بد خواهی( بری نخواهد بود مگر آن که خود را بهسرچشمه حق متصل کنی.کنج زندان جهان ناگزیر نیست بی پامزد و بی دق الحصیردرجای جای این زندان جهان که انسان به ناچار در آن است حق القدمو جشن و مهمانی است. بدین معنی که دل مشغو لی ها و دل نگرانیها چنان انسان را سرگرم می کنند که آرامش را از دست خواهی داد.دق الحصیر :بوریاکوبی . مهمانی و ولیمه ای که در خانۀ نوساز بدهند .والله ار سوراخ موشی در روی مبتلای گربه چنگالی شویبه هر سوراخ موشی هم اگر بگریزی تا درگیر مشغولیات فکریبیهوده هستی و زیر بنای فکری ) mentality ( خود را تغییری ندادهای بی فایده است و عاقبت به چنگال گربه ) حرص( گرفتار خواهیشد.آدمی را فربهی هست از خیال گر خیالاتش بود صاحب جمالسلامتیِ انسان را از افکار او می توان فهمید. اگر افکار نیکوان وانسان های پاکیزه سرشت را دنبال کند در اثر تاثیر گزاری مثبت آناندیشمندان و اولیا، اندیشه های انسان نیز همه مثبت و نیکو می شود.ور خیالاتش نماید ناخوشی می گذارد همچو موم از آتشیافکار بیهوده ترا در زندان بیشتر اسیر می کند. اگر افکار بیمار گونهو مالیخولیایی بر انسان چیره شود آنگاه او را دردی جانکاه به سراغخواهد آمد که چون آتش او را می سوزاند.در میان مار و کژدم گر ترا با خیالات خوشان دارد خدامار و کژ دم مر ترا مونس بود کان خیالت کیمیای مس بوداگر در میان سخت ترین مشکلات و آلام گرفتار باشی که مانند مار وعقرب گویی نیش بر تن و روان وارد می کند، افکار مثبت و الهی کهانرژی بخش است نجات بخش توست. آنگاه همان نیش افعی ترا نوشخواهد بود و همان عقرب یار تو می شود. به این معنی که یاد میگیری چگونه با مشکلات کنار بیایید و آن را قسمتی از زندگی بدانید.چرا که آن افکار مثبت به مانند کیمیایی مس و افکار مسی را به زر وافکار طلایی تبدیل می کنند.صبر شیرین از خیال خوش شدست کان خیالات فرج پیش آمدستواژه صبر به معنی تحمل و شکیبایی و در اصطلاح ترک شکایت ازبلا و خویشتنداری و تحمل دشواری ها است. جالب است که صبر نامگیاهی شفا بخش است که در طب کهن استفاده می شد و طعمی تلخ وناگوار دارد!آن فرج آید ز ایمان در ضمیر ضعف ایمان ناامیدی و زحیرآن گشایش و رهایی از زندان ازسرِ ایمان است. ایمان و خیالخوش دوست توانایی مقاومت در برابر نا ملایمات را می افزاید وانسان را ازافکار چون عقرب ونیش مار می رهاند.صبر از ایمان بیابد سر کله حیث لا صبر فلا ایمان لهحال صبر چگونه بدست می آیدو حاصل می شود؟ از ایمان .آری مولانا ایمان را تاج سر صبر می داند و اشاره می کند به حدیثیاز پیغمبر اسلام و در بیت بعدی آن را چنین ترجمه می کند: آن که اوصبور نباشد با ایمان نیست.گفت پیغامبر خداش ایمان نداد هر که را صبری نباشد در نهاداما صبر شیرین کدام است؟ صبر جمیل! آن صبری که در مشکلات وبلاها شکیبایی کنی بی آنکه شکایت کنی .صبری که در آن به مقامرضا رسیده باشی و هرآنچه از دوست رسد نیکوست.فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیلًا ﴿ ۵ ﴾ پس صبر كن صبرى نیكو ) ۵ معارج( -آن یکی در چشم تو باشد چو مارهم وی اندر چشم آن دیگر نگارآنکه از نظر تو انسانی است زشت رو و ناپسند چه بسا از دیدگاهدیگری زیبا روی و نیکو است. در جایی دیگر گفته بود:از نظرگاه است ای مغز و جوداختلاف مومن و گبر و جهودهر چه در بیرون می بینیم به نظرگاه ما برمی گردد.زانک در چشمت خیال کفر اوستوان خیال مؤمنی در چشم دوستآنکه تو او را کافر می دانی و در پندار تو بی ایمان است چه بسامومنی باشد در بارگاه پروردگار. آنچه در دیگران می بینی بازتابنگرش تو می باشد.کاندرین یک شخص هر دو فعل هستگاه ماهی باشد او و گاه شستپس در یک انسان دو هویت را می توانی ببینی. تا چه بخواهی ببینی؟ماهی و طعمه ببینی و یا )شست( دام و قلاب آن را بینی. پس از نظرگاه است. ماهی در دیدگاه مولوی انسان با روح و تشنه حقیقت است.)بنگرید به دفتر اول ابیات 17 و 503 و 504 ( ماهی کنایه از عنصر وبُعد روحانی ( و شست کنایه از بَعد نفسانی است.نیم او مؤمن بود نیمیش گبر نیم او حرص آوری نیمیش صبرچرا که نیمی از انسان از جنس مومن است و نیم دیگر کافر. نیمه اوبا ایمان و صبور است و نیمی دیگر از حرص و آز . تا چگونه میاندیشی و دیگران را چه می بینی.گفت یزدانت فمنکم مؤمن باز منکم کافر گبر کهناشاره به آیه: وَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنكُمْ كَافِرٌ وَمِنكُم مُّؤْمِنٌ وَاللََُّّ بِمَا تَعْمَلُونَبَصِیرٌ ﴿ ۲ ﴾اوست آن كس كه شما را آفرید برخى از شما كافرند و برخى مومن وخدا به آنچه مى كنید بیناست )تغابن - ۲ )مولانا آیه را این چنین تاویل می کند: که انسان را هرگونه که میخواهیم می بینیم. کافر کهنه و یا مومن !همچو گاوی نیمهٔ چپش سیا نیمهٔ دیگر سپید همچو ماههر که این نیمه ببیند رد کند هر که آن نیمه ببیند کد کندمانند گاوی که سپید و سیاه است. آنکه نیمه سیاه او را می بیند او رارد می کند و نمی خواهد. اما آنکه نیمه سپید او را می بیند خواهانشمی شود . کَد: شانه سر وتاج عروس ، خواستنیوسف اندر چشم اخوان چون ستورهم وی اندر چشم یعقوبی چو حورآن یوسف زیبا از نظر برادرانش چون چهارپایی زشت بود و همو اودر چشم یعقوب چون پری زیبا بود. یکی از او نفرت داشت ) به سببحسادت( و یکی به او مهر می ورزید.) یعقوب سمبل صبر و یوسفهم در چاه و زندان فرعون صبور بود(از خیال بد مرورا زشت دید چشم فرع و چشم اصلی ناپدیدچون افکار بد در وجودشان غالب شده بود )چرا که آنها را حسادتوکین پرکرده بود( دیگر چشم حقیقت بین نداشتند و چشم دل آنها کورگشته بود.چشم ظاهر سایهٔ آن چشم دان هرچه آن بیند بگردد این بدانچشم ظاهری ما، چشم سرِ ما سایه ای از چشم اصلی ما یعنی چشمدل است. آنچه دل می بیند و فرمان می دهد چشم سر می بیند. درجای دیگر نیز گفته بود که :گر گلست اندیشۀ تو گلشنی ور بود خاری تو هیمه گلخنیپس اندیشه است که نگرش ما را سبب می شود.تو مکانی اصل تو در لامکان این دکان بر بند و بگشا آن دکانتوگرچه در این دنیا اسیر جسم هستی بدان که اصالتا تو آزاد و الهیبوده ای. این دکان را ببندی می توانی آن دکان الهی را باز کنی. بدینمعنی که اگر از متعلقات و وابستگی های نا بجا و در حد افراط دنیویدست برداری می توانی آنچه نیکو ست و ریشه الهی داری را دستیازی.شش جهت مگریز زیرا در جهاتششدره ست و ششدره ماتست ماتسرگردان به دنبال آرامش در جهات مختلف این جهان مادی مگریزو غرق در افکار این جهانی مباش که مانند بازی تخته نرد که ششدره شوی ) هر شش خانه تخت نرد را مهره های حریف گرفته باشد(دیگر باخت تو حتمی خواهد بود.بر ماست که از زندان آزاد شویم و آزاده باشیم .مولانا در غزلیاتشمس هم گفته بود:یکی تیشه بگیرید پی حفره زندانچو زندان بشکستید همه شاه و امیرید Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Faslnameh_Summer_2015.pdf (p.2) Source A related resource from which the described resource is derived Faslnameh_Summer_2015.pdf Title A name given to the resource مثنوی در شب ایران Type The nature or genre of the resource Text Article Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Faslnameh_Summer_2015.pdf" target="_blank">Faslnameh_Summer_2015.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Summer Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Summer Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Faslnameh_Summer_2015.pdf (p.1) Source A related resource from which the described resource is derived Faslnameh_Summer_2015.pdf Title A name given to the resource تابستان ١٣٩٤ Type The nature or genre of the resource StillImage Image