3 10 25 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Fall 2015 elec.pdf" target="_blank">Fall 2015 elec.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Fall Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Description An account of the resource کاش می دانستیدزندگی با همه وسعت خویشمحفل ساکت غم خوردن نیستحاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیستزندگی خوردن و خوابیدن نیستزندگی عشق به قلب داشتن استزندگی حس جاری شدن استزندگی کوشش و راهی شدن استاز تماشاگر آغاز حیاتتا به جایی که خدا می داند Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Fall 2015 elec.pdf (p.10) Source A related resource from which the described resource is derived Fall 2015 elec.pdf Title A name given to the resource شاعر انه Type The nature or genre of the resource Text Article Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Fall 2015 elec.pdf" target="_blank">Fall 2015 elec.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Fall Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Description An account of the resource مولانا، حافظ، شاعران و نویسندگان معاصر وتاریخ ایرانسومین جمعه شب هر ماه(Free for all) با بزرگان ادب و فرهنگ ایران بیشتر آشنا شویم.Location: TBA مکان جدید شب ایران به آگاهی شما خواهد رسید Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Fall 2015 elec.pdf (p.10) Source A related resource from which the described resource is derived Fall 2015 elec.pdf Title A name given to the resource IRAN NIGHT - شب ایران Type The nature or genre of the resource Text Advertisement Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Fall 2015 elec.pdf" target="_blank">Fall 2015 elec.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Fall Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Description An account of the resource شرح غزل: " دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند "حجاب چهره ی جان می شود غبار تنمخوشا دمی که ازين چهره پرده بر فکنمچنين قفس نه سزای چو من خوش الحانی ستروم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنمبا ياد فرخ نصيرپور که شيرينی صحبتش را برد و تلخی رفتنش رادر شب ايران باقی گذاشت .-------دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادندوندران ظلمت شب آب حیاتم دادندبی خود از شعشعه ی پرتو ذاتم کردندباده از جام تجلی صفاتم دادندچه مبارک سحری بود و چه فرخنده دمیآن شب قدر که این تازه براتم دادندبعد ازین روی من و آینه ی وصف جمالکه در آن جا خبر از جلوه ی ذاتم دادندمن اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجبمستحق بودم و این ها به زکاتم دادندهاتف آن روز به من مژده ی این دولت دادکه بر آن جور و جفا صبر و ثباتم دادنداین همه شهد و شکر کز سخنم می ریزداجر صبری ست کز آن شاخ نباتم دادندهمت حافظ و انفاس سحر خیزان بودکه ز بند غم ایام نجاتم دادندتفاوت غزل حافظ با غزل های ديگر ادبيات فارسی ، حتی بزرگانیچون مولوی و سعدی در ساختمان و معماری غزل است که برایرسيدن به درک آن کل ابيات غزل و توالی ی آن الزامی ست . اينبدان معنی نيست که صاحب اين قلم مدعی ی رسيدن به چنين مهمیبوده باشد بلکه او را در درک چنين نکته ای تنها کمکی می داند درمقام يک راهنمای کسانی که به جد پی گير راهی نرفته اند . اگرشاملو و مطهری را نمايندگان دو طرز فکر انحرافی در دور کردنچنان کسانی از واقعيت سخن حافظ در نظر بگيريم به راحتی درخواهيم يافت که اولين قدم در چنان راهی پرهيز از يکسو نگريستناست . " شراب " در ديوان حافظ همه جا آن شراب سکر آور شيرازنيست که شاملو می نوشيده ، و نه آن مايعی که مطهری از حوضکوثر ش طلب می کرده ، بلکه چرخش معنی ی اين واژه را بايد درواقعه هايی جستجو کرد که در عمارت های بنا شده ی حافظ میگذرد . مگر يک رمان نويس بناست تمام زن های قهرمان در داستانهايش از يک جنس باشند ؟ مگر دو زن آفريده شده در دو بزرگترينرمان های تاريخ ادبيات ، ناتاشا در جنگ و صلح و آنا در آناکارنينااز يک جنس هستند ؟ پس چه دليلی دارد که پير خرابات حافظ را همهجا از همان نوعی بپنداريم که در شعر استثنايی ی زمستان اخوانتوصيف شده ؟ حافظ يک شاعر ساختار شکن بوده و کار چندانی با آنچه شعر " آمدنی " ش می خوانم نداشته است که يکمرتبه الهامی ازراه برسد و او بگويد : در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد . الهام مالرهی معيری ست ، مال لعبت والاست . مال فروغی بسطامی ست وشاعرانی که يک عمر شعر می گويند اما فقط با يک شعر معروفمی شوند که آن الهام نيز چه بسا خود آدرس را عوضی گرفته بود !نفس داشتن طبع شعر الزاما به شاعر شدن منتهی نمی شود ، مرارتدانش و جهانبينی لازم است . پس عادت کنيم با گدا صفت و چاپلوسخواندن شاعرانی که يک صدم ما امکانات نداشته اند، اما هزارانبرابر ما نبوغ و استعداد و هنر داشته اند ، درباره ی شان قضاوت بیمعنا نکنيم . اين حرف ها را به مناسبت غزلی نوشته ام که يکی ازشاهکار های تمام ادبيات تغزلی ی فارسی ست که واقعه اش در عالممثال می گذرد ، در ازل ، در آن "زمان بی زمانی " که قبول و ياعدم باور آن چيزی از زيبايی عالم هنرش نمی کاهد .بیت اول -دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادندوندران ظلمت شب آب حياتم دادنددوش : واژه ای فارسی بازآمده از اوستا و پهلوی که به معنی ی زمانطی شده ای از آخر ديروز تا اول امروز باشد ، تا زمانی که خورشيدبردمد . خاقانی می گويد :آويختی " آفتاب " را دوشاز سلسله های جعد پر خمفرهنگ فرنودسار تنها جايی ست که " دوش " را به معنی ی " رويا" و " دوش ديدن " را به معنی ی خواب ديدن نيز ثبت کرده که چونشاهدی ندارد به احتمال زياد اين معنی را از شعر حافظ گرفته استدوش ديدم که ملائک در ميخانه زدندکه اما تشخيص او از مفهوم درست بوده و دانسته بوده که اين چندغزل استثنايی به نحوی تعبير رويا هستند به معنی روشی که حافظ دربيان اين مفاهيم زمان بی زمانی به کار برده بوده ، به مجاز .اگر زمان وقوع را " وقت سحر " می گويد چون هنوز روز برنيامدهو ضمنا از پيغمبر نقل شده است که " رويای صادقه " هنگامسحرواقع می شودبیت دوم -بی خود از شعشعه ی پرتو ذاتم کردندباده از جام تجلی ی صفاتم دادندشعشعه : به معنی " تابش " است و تنها يکبار در ديوان حافظ به کاررفته . همين بيتکه در آن از تجلی سخن رفته استتجلی : تهانوی در " کشاف و اصطلاحات الفنون" می نويسد : تجلیعبارت است از ظهور " ذات " و " صفات " الوهيت که صفات الهیدر ذات او تجلی می کند ) بيت حافظ را دوباره نگاه کنيد ( . نمونه یآشنای تجلی آتشی بود که در وادی ی ايمن به صورت آتشی از شجراخضر ) درخت سبز ( ظاهر شدبلبل ز شاخ سر به گلبانگ پهلویمی خواند دوش درس مقامات معنویيعنی بيا که آتش موسی بند گلتا از درخت نکته ی توحيد بشنویچرا بلبل پهلوی می خواند ؟ چون به بلبل زندباف ) تابعان زردشت (گفته اند و از آنجا که کتاب زند را قاريان به آواز خوش می خواندهاند، بلبل را نيز زندخوان گفته اند. به همين دليل خواجه خواندن بلبلرا درس مقامات معنوی خوانده است و درخت پنهان در شکوفه را بهآتشی مانده کرده که بر موسی ظاهر شد و به اين ترتيب زرتشت وموسی را به هم پيوند می دهد که تجلی الهی را ، به يک معنی اما بهدوشکل ديده اند . و اين جام تجلی که حافظ از نوشيدن " باده " ی آنسر مست شده نه فقط استکان عرق شاملو نبوده ، از کوثر مطهرینيز نمی توانسته باشد چرا که صفت اعلای خدوند را زيبايی دانستهاند که سرچشمه ی عشق است . حديث نبوی ست که : ان الله جميليحب الجمال )خدا زيباست و دوستدار زيبايی ( يا به ترجمه ی منظومشاه نعمت ال ولی :او جميل است و دوستدار جمالدوستدار جمال خود به کمالاين دقيقا همان معناست که حافظ در غزل کيميايی ی از همين گروهغزل های ازلی و بی زمانی ی خود می گويددر ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زدعشق پيدا شد و آتش به همه عالم زدجلوه ای کرد رخت ديد ملک عشق نداشتعين آتش شد ازين غيرت و بر آدم زدو همين است که عارفان " بار امانت " ی را که انسان بر دوش گرفتهمان عشق دانسته اندبیت سوم -چه مبارک سحری بود و چه فرخنده دمیآن شب قدر که اين تازه براتم دادندشب قدر : انا انزلنا فی ليله القدر / ما فرستاديم قرآن را در شب قدر "سوره ی قدر ) تقدير ( ، آيه ی ۱ " . همه ی مفسران شب قدر را يکیاز شب های فرد دهه ی آخر ماه رمضان دانسته اند اما در شب دقيقآن اتفاق نظر نبوده ، از شب هفدهم که نظر حسن بصری بوده تا شببيست و نهم يکی از صحابه گفته شده ، اما نکته ی مهم در اين بيتحافظ يکی شمردن شب قدر با " شب برات " استشب برات : شب برات که در فارسی به " شب چک " ) بر وزنشک ( معروف است شبی ست که فردايش روز پانزدهم شعبان )ميلادحضرت مهدی امام دوازدهم شيعيان ( است . ابوريحان در " التفهيم "قديم ترين متن فارسی در نجوم و تقويم می نويسد " شب پانزدهم ازماه شعبان بزرگوار است و آن را شب برات خوانند و همی پندارم ايناز قبل آن است که هرکه اندرو عبادت کند و نيکی به جای آردبيزاری آيد از دوزخ " و اين سخن بيرونی تاييد کننده ی تشخيصعلامه محمد قزوينی ست که با استناد به ذيل قواميس عرب از " دزی" گفته بود اين نام بايد " شب برائت " بوده باشد که اعلام پاک شدن ورهايی از عيب هاست . و با در نظر گرفتن اين که فخر رازی نيزشب برات و قدر را در التفسير کبير يکی بر شمرده به مصراع دومبيت حافظ می رسيم که در شب قدری که قرآن بهتر از هزار ماهدانسته است ، او اعلام آزادی از بارگناهان و بخشودگی هفد می کند .از ياد نرودکه کلمات چک و برات در اصل به معنی ی " منشور " و " فرمان "است . چنان که فردوسی در شاهنامه ) پادشاهی خسرو پرويز ( میگويد :هر آن شارستانی کز آن مرز بوداگر چند بی کار و بی ارز بودبه قيصر سپارد همه يک به يکازين پس نوشته فرستيم و چکبیت چهارم -بعد ازين روی من و آينه ی وصف جمالکه دران جا خبر از جلوه ی ذاتم دادندجلوه : اين کلمه صورت ديگری ست از تجلی که واژه ای قرآنی ستکه هجويری در کشف المحجوب آن را " تاثير انوار الهی " دانستهاست . پس " جلوه ی ذات " همان تجلی ی خداوند است که حافظ درقبل " بی خود از شعشعه ی ی " آن شده بود ، چون موسی که باروئيتش بی هوش شده بود . خواجه می گويد حالا که " خبری " از آنتجلی به من رسيده است بعد از اين جز در وصف آن جمال مرا کارینيست . زحمت بيخودی بود چون حافظ خود به اين راحتی آن راتفسير کرده است :گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتدباللّ کز آفتاب فلک خوبتر شویاز پای تاسرت همه نور خدا شوددر راه ذوالجلال چو بی پا و سر شویوجه خدا اگر شودت منظر نظرزين پس شکی نماند که " صاحب نظر " شویبیت پنجم -من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجبمستحق بودم و اين ها به زکاتم دادندخوشدل : خوشدل به معنی ی خوشباش است ضمن اين که در معنیخوشدلی که از کلمات مورد علاقه ی حافظ است وجهی از مفهومرضايت و قناعت نيز ديده می شود که از آن کلمه ی " خرسند " بهدست می آيد :درين بازار اگر سودی ست با درويش خرسند استخدايا منعمم گردان به درويشی و خرسندیزکات : اصطلاح فقهی ست به معنی ی چيزی که به حکم شرع بهمستحق بدهند . اما چيزی که در شواهد شعری فارسی به چشم میخورد وجه شرعی ی آن ناديده انگاشته شده !آشکارا همی از اندک و بی مايه زکاترشوت حاکم جز در شب و پنهان ندهیناصر خسروزکات لعل لبت را بسی طلبکارندميان اين همه خواهندگان به من چه رسدسعدینصاب حسن در حد کمال استزکاتم ده که مسکين و فقيرمحافظبیت ششم -هاتف آن روز به من مژده ی اين دولت دادکه بران جور و جفا صبر و ثباتم دادندهاتف : به معنی ی آواز دهنده . فرشته ای که از عالم غيب آواز دهدبیت هفتم -اين همه شهد و شکر کز سخنم می ريزداجر صبری ست کزان شاخه نباتم دادندشاخ نبات : شاخ نبات به نوشته ی دکتر امير حسن يزدگردی از باباستعاره ی ی مطلقه تعبيری ست از معشوق ۱ معشوقی جوان و با -طراوت ۲ شيرين بودن . به عبارت ديگر در وجه اول معشوق -برابر است با شاخ نبات ) = گياه ( و در قياس دوم قرينه است با شاخنبات ) = شيرينی ( . ضمن اين که کلمه ی " صبر " که سوای مفهومشکيبايی نوعی داروی بسيار تلخ بوده با شاخ نبات ايهام متضاد ادرد .سعدی می گويد :دردا که طبيب " صبر " می فرمايدوين نفس حريص را " شکر " می بايد Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Fall 2015 elec.pdf (p.7) Source A related resource from which the described resource is derived Fall 2015 elec.pdf Title A name given to the resource سیری در سفینه حافظ Type The nature or genre of the resource Text Article Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Fall 2015 elec.pdf" target="_blank">Fall 2015 elec.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Fall Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Description An account of the resource دکتر غلامحسین ساعدی )گوهر مراد(غلامحسين ساعدی را بايد در شمار پر کار ترين نويسندگان معاصرايران بشمار آورد. وی زاده تبريز، در 24 ديماه 1314 ، در خانوادهای از طبقه متوسط است. وی دوران دبستان و دبيرستان را در تبريزگذراند. در دبستان "بدر" و دبيرستان "منصور". فعاليت های سياسیرا در 16 سالگی در 1330 شروع کرد. در سال 1331 مسئوليتانتشار روزنامه های "فرياد" و "صعود" و "جوانان آذربايجان" رابعهده داشت و علاوه بر آن مقالاتی را هم برای "دانش آموز" چاپتهران ميفرستاد.بعد از 28 مرداد 32 از واهمه دستگيری به مدت دو ماه مخفی ميشودو در اطاقی زير شيروانی زندگی ميکند و سر انجام در شهريور سالدستگير ميشود و چند ماه در زندان بسر ميبرد. پس از آزادیداستان بلندی بنام "نخود هر آش" می نويسد که چاپ نشده است.در 1334 برای گذراندن دوره پزشکی وارد دانشگاه تبريز ميشود ويکسال بعد همکاری با مجله سخن را آغاز ميکند و همچنين بکارنمايشنامه نويسی رو می آورد و "پيگماليون" و " ليلاج ها" ازنمايشهای اين دوران است.با يک حساب سر انگشتی، ساعدی بيش از 35 داستان و بيش از 47نمايشنامه و فيلمنامه نوشته. در همکاری با موسسه تحقيقات ومطالعات اجتماعی تعدادی "تک نگاری" دارد که در نوع خود بینظير اند. به اينها بايد تعداد پنج يا شش ترجمه کتاب، و تعداد فراوانیمقالات سياسی و اجتماعی اشاره کرد، بعلاوه نوآوری وی در بوجودآوردن تعداد ده "لال بازی" يا پانتوميم که برخی از آنها بر رویصحنه رفته است.از ترکيب کار های ساعدی ميتوان حدس زد که وی برای تماس بامخاطب و بيان آنچه در سر دارد، همواره با ترديد روبرو است کهکدام شيوه موثر تر است. داستان، يا نمايشنامه؟در پيگماليون نميتواند بدين ترديد پاسخ درستی بدهد، همچنانکه بعد هادر قصه "آشغالدونی" و فيلمنامه "دايره مينا" يا در قصه "عافيتگاه"و فيلمنامه "عافيتگاه"، در داستان بلند و فيلمنامه "گاو". حتی درآخرين فيلمنامه اش "مولوس کورپوس" که بر اساس قصه "خانه تميزبايد باشد" بدل به اثری ديگر و فراتر شده است. پيگماليون داستانحجاری است به همين نام که مجسمه گالاته را در خلوت سرای خودميسازد و عاشق آن بت ميشود و از ونوس به آرزو می خواهد تا بدينمجسمه جان بخشد، بت زنده ميشود او را به زنی ميگيرد و بقيهقضايا.او که نميتواند تصميم بگيرد اين قصه در شکل نمايشنامه موثر تراست يا بصورت قصه کاملتر خواهد بود، هر دو شکل را تجربهميکند و کنار هم قرار ميدهد. "مولوس کورپوس" باز آفرينی مجددفضای کابوس وار "خانه تميز بايد باشد" بصورت اثری ديگر جلوهميکند. ظهور "پيگماليون" در آغاز زندگی ادبی و حضور "مولوسکورپوس" در پايان زندگی هنری اش، استمرار چند ساله يک ترديددايمی را ترسيم ميکند که ترجيح شکلی يک رسانه بر ديگری براینويسنده آسان نبوده است انگار دو نويسنده در يک پوست به رقابت بايک ديگرند و هر يک شيوه خود را برتر ميداند. ساعدی نام خود رابه قصه هايش ميدهد و نام "گوهر مراد" را به نمايش هايش و اينتقسيم کار تا حدی او را از شقه شدن رهانده بود.شايد اين وسوسه بدين سبب پديد آمده بود که قصه را عده خاصیميخوانند که با کتاب و کتابفروشی سروکار دارند در حاليکه نمايشنامهرا خانواده ها و قشرهای کم سواد و نادار، توده های عامی و تفريحطلبان هم می ديدند. آلبته کتابهای او هرکدام چندين بار تجديد چاپميشد. مجموعه داستان "عزا داران بيل" در فاصله سالهای 56 - 43دوازده بار تجديد چاپ شد.ساعدی دائم در تکاپو بود. برنامه يک روز عادی او را از کتاب"شناختنامه ساعدی" نوشته جواد مجابی:"قادر" پپسی فروش ميدان گمرک صبح در زده برايش سوغاتیآورده بود، دو سه جوان تبريزی ساعتی با او خلوت داشتند، اسنادیرد و بدل شده بود. ناهار را با دو تن از دوستان صميمی اش کهمتخصصان تاريخ مشروطه اند خورده بود، عصر را با هيئتتحريريه آرش گذرانده بود، به سلمان سر زده بود و آنهمه آدم را ديدهبود و گپ و گفتگوی مفصل را تحمل کرده بود، از بار مرمر با چندنقاش به خانه آمده بود و تا حوالی صبح موسيقی کلاسيک گوش کردهبودند، نزديک های صبح که آنها لول و ملول رفته بودند تازه نشستهبود به چيزی نوشتن تا آفتاب پهن شده بود ، و تلفن زنگ زده بود وباز هم....ساعدی در سال 1340 از دانشکده پزشکی تبريز فارغ التحصيل شدبا پايان نامه ای بنام "علل اجتماعی پسيکو نُروِز ها در آذربايجان" کهسبب کلی بحث جدل شد و با اکراه پذيرفته شد. در 1340 ساعدیعازم تهران شد تا دوران خدمت سربازی را بعنوان طبيب پادگانسلطنت آباد، بصورت سرباز صفر طی کند. در مدت خدمت دربارهزندگی سربازی داستانهای "صدا خونه"، "پادگان خاکستری" و "مانعآتش" را نوشت. از خاطرات اين دورانش ميگويد:فرمانده پادگان سلطنت آباد عباس قرباغی بود. روزی فرمانده مراصدا کرد که "پزشک وظيفه غلامحسين ساعدی". می گفتم بله قربان!می گفت "ميروی خانه"، دوتا دختر داشت، "شهين مريض است. منفکر ميکنم که آنژين گرفته است. سه تا آسپرين به او ميدهی، دو تاويتامين ث و ميگوئی که به او سوپ بدهند و مطلقأ پنی سيلين به اونميزنی." من هم ميگفتم تيمسار خوب شما خودتان اينها را که ميدانيدخودتان دستور بدهيد، به خانم بگوئيد اين کار را بکند، سه تا آسپرين،دوتا ويتامين ث، سوپ جوجه، آنهم فقط سوپ جوجه. پس من برایجه به آن خانه بروم؟ می گفت: "دستور، دستور نظامی است و بايدبروی." گفتيم بسيار خوب. يک آمبولانس قراضه ای بود، اين را بهزور هل ميداديم می انداختيم جلو و سوار می شديم. بعد هم بعد از سهساعت می رفتيم خانه تيمسار قره باغی. خانمش در را باز ميکرد وميگفت: "پزشک وظيفه کفشهايت را بکن." خوب معلوم استکفشهای من پر از کثافت است. کفشها را می کنديم و می گذاشتيم. بعددستت را بشوی. حالا فکر ميکردم که حالا تيمسار قره باغی ای راميگويد که دستور طبی که بمن داده. می رفتم و دستها را ميشستم وخيلی راحت الکل ميزدم و دهن بچه را باز ميکردم و ميديدم مثلا گلودرد دارد يا آنژين قرمز است. بعد طبق فرموده فرمانده کل پادگان،دوتا آسپرين، سه تا ويتامين ث و چهارتا جوش شيرين که قرقره بکندو اينها را می گفتم و خانم هم تائيد ميکرد. ولی قبل از اينکه من نسخهبنويسم خود خانمه ميگفت. خوب معلوم بود که تيمسار اول به اوندستور داده، بعد به من. اصلأ دنيای کافکائی بود.ساعدی در مورد زبان فارسی و کاربرد آن به نقيض گوئی در مواردمختلف می پردازد. در مصاحبه ای با بی بی سی کفتگو اينگونه پيشميرود:س: ... شما به زبان مادری خودتان، ترکی هم چيزی نوشته ايد؟ج: نه. برای اينکه آنقدر توی سر من زدند.س: متاسفم.ج: نه متاسف نباشيد، آنقدر توی سر من زدند، بله، که مجبور شدم بهفارسی بنويسم. ولی چرا يک نمايشنامه به ترکی نوشتم.س: که اجرا شده؟ج: نه. نمايشنامه "گرگها" در کتاب ماه شماره 2 چاپ شد و مامورينسانسور ريختن و همان شماره را تعطيل کردند.يا در مورد حکومت فرقه دمکرات در آذر بايجان و اينکه حکومتمرکزی تهران همه چيز را در قبضه خود داشت در مصاحبه ای درفرانسه در فروردين 1363 برای تاريخ شفاهی ايران، مصاحبه هائیکه از طرف دانشگاه هاروارد جريان داشت، ميگويد:س: نمايندگان حکومت مرکزی که به آنجا تعلق نداشتند.ج: بله، تعلق به آنجا نداشتند و آنوقت آنها می خواستند چکار بکنند؟ناچار متولی پيدا ميکردند. ببينيد مثلا پيشتر ... در زمان فرقهدمکرات، اين قضيه بيک صورتی حل شده بود برای اينکه همه ترکیحرف ميزدند و بين خودشان بودند. مثلا يکسال فرض بفرمائيد بندهترکی خواندم و آنموقع زمان حکومت پيشه وری بود، کلاس چهارمابتدائی. قصه ماکسيم گورکی توی کتاب ما بود، قصه چخوف تویکتاب ما بود، مثالهای ترکی و شعر صابر، شعر ميرزا علی معجز...همه اينها توی کتاب ما بود و آنوقت تنها موقعی بود که من کيف کردمکه آدم هستم، بچه هستم، يا دارم درس می خوانم، همان سال بود. مناز آنها دفاع نميکنم، می خواهم احساس خود را بگويم. يک مسئلهعمده هم که ميشود به آن اشاره کرد و نبايد گذشت، در آن زمان، آنسال که من يک بچه کوچولو بودم دقيقا يادم می آيد که نود درصدامور دست روسها بود. می آمدند روزنامه "وطن يولوندا" )در راهوطن( چاپ ميشد که سربازان روسی می آوردند. من در مدرسه ایبودم به اسم دبستان بدر. از مدرسه که بيرون می امديم سالداتهاروزنامه را می آوردند...س: روزنامه به زبان ترکی بود؟ج: بزبان ترکی. بعد اينها را بسته کرده بودند که ميدادند به مدرسه.من ديوانه وار عاشق خواندن روزنامه بودم. به او می گفتم يکدانه بهمن بده. بعد برگشت فحش خواهر و مادر بمن داد آن روز و يک سيلیهم زد توی گوشم. اينها بود، يعنی اينها اصلا هيچ جنبه تاريخی ندارد،جنبه توصيفی قضايا است و آدم اينها را لمس می کرد...و ساعدی که ديوانه وار عاشق زبان ترکی است و فارسی را با توسری بخورد او داده اند، در مصاحبه ای با بی بی سی فارسی چنينميگويد:س: ... متوجه ميشين که در داستانهاتان و در نوشته های ديگرتان ازفارسی خشک کتابی استفاده می کنيد؟ عين اخبار راديوئی ما. چراحد اقل در داستانها از سبک خودمانی تری استفاده نمی کنيد؟ج: هان، اخبار راديويی شما واقعا خشکه. ولی نثری که من انتخابکرده ام خشک نيست. من به زبون فارسی می پردازم. من ميخوامبارش بيارم، منِ ترک حتما بايد اينکار رو بکنم. اينو اسمشو خشکنذارين. من ميخوام اين زبون، حد اقل هرچی از بين ميره اين زبونبمونه. زبون ستون فقرات فرهنگی يک ملت عظيمه. نميشه از اونصرف نظر کرد.س: من شخصا احساس ميکنم يک دره فراخی بين فارسی کتابی وفارسی عادی مردم وجود داره. دره ای که مثلا در زبان انگليسیوجود نداره. آيا برای نويسندگان ايرانی مساله بزرگيه اين مساله؟ج: دره فراخی وجود نداره. يک چيزی که هست من دست پروردهناصر خسرو و بيهقی و ابوسعيد ابوالخير و ديگرون هستم. حافظ روهممون ميخونيم. چه دره فراخی. اگر قرار باشه که ما اينو دره فراخبدونيم و پناه ببريم به زبان عاميانه، چطوری بگم، بزبان حاشيهنشينهای شهری، ما کار خودمون رو خراب کرديم. الان بنده و سرکارکه صحبت ميکنيم دقيقا کلمات حافظ توی ذهن من و شماست. ما بايداين ستون فقرات زبون فارسی رو نگه داريم.همانطور که گفته شد بخشی کلی از آثار ساعدی را نمايشنامه وفيلمنامه تشکيل ميدهد. اين نمايشها، بخصوص در فاصله سالهای1346 تا 1353 بوسيله هنرمندان گوناگون بر روی صحنه رفتهاست. از جمله "آرامش در حضور ديگران" در سال 46 توسط ناصرتقوائی بصورت فيلم درآمد. در همين سال نمايشنامه های "آی با کلاه،آی بی کلاه"؛ "دعوت"؛ "دست بالای دست" که به کارگردانی جعفروالی در تهران بر روی صحنه رفت. نمايشنامه "خانه روشنی" توسطعلی نصيريان؛ و نمايشنامه "خوشا بحال بردباران" بکارگردانی داودرشيدی در تلويزيون. و نمايشنامه "ديکته و زاويه" به کارگردانیداود رشيدی در تالار سنگلج در 1347 . موفقيت اين آثار شهرتبسياری برای او به ارمغان آورد که البته مزايا و مضار خود راداشت.نمايشنامه هائی چون "رگ و ريشه دربدری"، تکه هائی چون"سراچه دباغان"، "جاروکش سقف آسمان"، و فيلمنامه ای چون"مولوس کورپوس" نشان ميدهد که اگر با حوصله بيشتر يا فراغتمناسبی ساخته ميشد، ميتوانست از آثار بزرگ جهانی شود اما ترساز زندان، بيم مرگ، شلوغی زندگی دور و بر، توقع فراوانگروههای سياسی از او، گرايش شخصی او به فعاليت افراطی در هرزمينه خاصه سياست زدگی، از دهه پنجاه او را خسته و فرسوده کردو "مرگ پيش رس" که امری شايع بيين هنرمندان ايرانی است او رابقول خودش "درب و داغون" کرد.در اين سالهای پر بار بعد 1343 او برای نوشتن تک نگاريها بهحوالی تبريز و جنوب بوشهر و جزاير خليج فارس سفر ميکند. تکنگاريهای "ايلخی، خياو، اهل هوا و قراداغ"، زمينه برای خلقداستانهای "ترس ولرز، عزا داران بَيَل، واهمه های بی نام ونشان ودنديل" و نمايشنامه "چوب بدستهای ورزيل" و فيلمنامه "عافيتگاه" رافراهم ميکند. سفر به جنوب و بهر سوی کشور، نويسنده را از پوستهيک روشنفکر معترض سودائی در می آورد و او را با واقعيتسهمگينی که در آنسوی مسائل مرکز و محافل روشنفکری جرياندارد آشنا ميکند.در سال 1353 در ارديبهشت ماه در سفر به "لاسگرد" از شهرهایاطراف سمنان جهت تهيه تک نگاری، توسط ساواک دستگير ميشودو او را به زندان قزل قلعه ميبرند و سپس به زندان اوين منتقلميگردد که بمدت يکسال زندانی در سلول انفرادی ميشود و موردشکنجه و آزار قرار ميگيرد.در مورد زندانی شدن ساعدی توسط ساواک، پرويز ثابتی مدير امنيتداخلی ساواک در خاطرات خود کفته است:نويسنده ديگر غلامحسين ساعدی بود که فردی آنارشيست و بی بندوبار و بی پرنسيب بود. نوشته های او پر از تنقيد از اوضاع و درجهت بدبين کردن مردم و جوانان نسبت به رژيم بود. سرتيپ ساعدی،پسر عموی او در ساواک، مدير کل فنی بود. گاهی با سرتيپ ساعدیکه به وی نزديک بود، صحبت می کرديم تا او را هدايت کند تا ازتحريکات دست بردارد. سرتيپ ساعدی با او صحبت و اطمينان ميدادکه او حسن نيت دارد و سعی خواهد کرد بيشتر مواظب نوشته هایخود باشد.تا اينکه در سال 1349 خبری در روزنامه لوموند فرانسه منتشر شدکه غلامحسين ساعدی، نويسنده معروف ايرانی، در تهران احضار ومورد ضرب و شتم قرار گرفته است. ما بلافاصله تلفنهای او را تحتکنترل قرار داديم و فهميديم که خود او منشا اين خبر بوده و آن رابوسيله نسرين فقيه، خواهر زاده احسان نراقی، به روزنامه لوموندداده است. در مذاکرات تلفنی بين او و نسرين فقيه و ديگران، برای مايقين حاصل شد که مبتکر اين کار خود او بوده است نه فرد ديگری.چند هفته ای کنترل تلفنی او ادامه يافت و در مطب روانشناسی وروانکاوی او ميکروفون گذاری شد و معلوم گرديد که او فردی فاسداست و سعی می کند با خانمهائی که برای مشاوره و معالجه مسايلروانی به او مراجعه می کنند، و غالبا همسر داشته و با همسر خودمساله دارند، روابط نامشروع برقرار کند.چون ادامه کنترل تلفن و ميکروفون گذاری ديگر ضرورتی نداشت،به سرتيپ ساعدی گفتم: می خواهم با پسر عموی شما ملاقاتی داشتهباشم. پرسيد: کار تازه ای کرده؟ گفتم نه! در باره مسائل گذشتهميخواهم با او صحبت کنم. غلامحسين ساعدی به ساختمان ما درساواک )که در آن زمان در خيابان قديم شميران جنب وزارت بهداریقرار داشت( آمد. با او احوال پرسی کردم و سپس پرسيدم: شما درطول عمر خود هرگز بوسيله ساواک بازداشت شده ايد؟ گفت "نه!".گفتم آيا غير از امروز هرگز به يکی از دفاتر مربوط به ساواکاحضار و غير از تيمسار ساعدی، پسر عموی شما، مقام ديگری ازساواک با شما، مستقيم يا غير مستقيم، صحبتی کرده است؟ گفت "نه!"گفتم : پس اين خبر که روزنامه لوموند نوشته است که گويا ساواکشما را احضار و مورد ضرب و شتم قرار داده است، از کجاسرچشمه گرفته است؟ گفت: "من اصلا خبر ندارم و نشنيده ام کهلوموند چنين مطلبی نوشته باشد." گفتم شما در نوشته های خود سعیميکنيد معلم اخلاق و درستی باشيد ولی فردی دروغگو و شارلاتانهستيد. قسمتی از نوارهای او را برايش پخش کردم...رنگ از چهره او پريد. کفتم انصاف داشته باشيد، باعث گمراهیجوانان نشويد. چند سال بعد در جريان کشف شبکه تروريستی يکی ازاعضا اعترافاتی در ارتباط با او کرده بود که برای مدت کوتاهیبازداشت شد و با واسطه گی پسر عمويش، سرتيپ ساعدی، آزاد شد.ساعدی در سال 1360 به پاريس فرانسه ميرود. هم از ابتدای ورودبه فرودگاه اورلی از رفتن پشيمان شده. در آنجا با خانم بدریلنکرانی ازدواج ميکند. پس از مدتی "الفبا" را در آنجا منتشر ميکند.در يکی از نوشته های حسرت آميزش "دگرديسی و رهائی آواره ها"و تفاوت آنها را با کسانيکه به ميل خود مهاجرت کرده اند را مطرحميکند. آنچه در باره آواره ها نوشته حسبحالی است از روزگاردوزخی سالهای آخر عمر خودش که در غربت گذشته است.... کنده شدن از خانه و کاشانه و رسيدن به پناهگاهی که خود انتخابنکرده آواره را گرفتار سرگيجه ميکند. خاطره گوئی،روده درازیهای بيهوده، خيره شدن از پنجره ها به کوچه های نا آشنا، خوردن،نوشيدن، خوردن و بلعيدن، اضطراب و نوشيدن. ترس و هراس بله،چند روز بعد است که آواره در مکانی به ظاهر امن خود را در ناامنی می بيند، زنگ دری که زده ميشود يا بوق آمبولانسی که ازخيابان رد ميشود، نگاه پليس غير مسلحی که گوشه خيابان ساکت وآرام ايستاده، وحشتی به جان آواره می اندازد، آواره ی شجاع بهتدريج مرعوب پناهگاه ميشود. بله آواره تا مدتها دست راست و چپخويش را نمی شناسد، چرا که جا نيافتاده، بخود نيامده، برهوتبرزخ، سرابی نيست که طول و عرضش را بشود سنجيد و چندينفرسنگ در فرسنگ به حسابش آورد. دنيای آوارگی را مرزی نيست،پايانی نيست، مرگ در دنيای آوارگی مرگ در برزخ است، مرگآواره مرگ هم نيست، جمود نعشی و پوسيدن کالبد در کار نيست.آواره اگر هم زنده باشد مرده است. مرده ای که می رود و می آيد، آهو خميازه اش با هم مخلوط شده، بی دليل انتظار ميکشد، انتظار نامهای يا ندای آشنائی يا انتظار خوابی که مادر و پدر يا زن و بچه اش رادر عالم رويا ببيند. آواره از خوابيدن می ترسد، آواره از بيدار شدنمی ترسد، مرگ آواره، آوارگی مرگ است، ننگ مرگ است.آواره مدتها به هويت گذشته خويش، به هويت روحی و جسمی خويشآويزان است. و اين آويختگی يکی از حالات تدافعی در مقابل مرگمحتوم در برزخ است. آويختگی به ياد وطن، آويختگی به خاطرهياران و دوستان، به همرزمان و همسنگران، به چند بيتی از حافظ ونقل قولی از چند از لاادريون و گاه و گذاری چند ضرب المثل عاميانهرا چاشنی صحبتها کردن، يا مزه ريختن و ديگران را به خنده واداشتن. اما آواره مدام در استحاله است. با سرعت تغيير شکل ميدهد،نه مثل غنچه ای که باز شود، چون گل چيده شده ای که دارد افسردهميشود، می پلاسد، می ميرد. عدم تحمل، زود رنجی، قهر و آشتی،تغيير خلق، گريه آميخته به خنده، ولخرجی همراه با خست، نديدندنيای خارج، آواره و ول گشتن، در کوچه های خلوت گريستن و دورافتاده ها را به اسم صدا کردن، مدام در فکر و هوای وطن بودن، پناهبردن به خويشتن خويش که آخر سر منجر ميشود به نفرت آواره ازآواره، يادشان می رود که هر دو زاده کاشانه خويشند...ساعدی در اين ايام می نويسد و انتشار ميدهد. با سازمانها و آدمهانماس ميگيرد، در پی آنست که فرهنگ را پرچمی کند برای آن گروه.ادبيات آخرين پناهگاه ساعدی است. اما اين پناهگاه را هم ويرانميبيند. غلامحسين تنها، بی خانمان، دور از وطن، عاقبت به زانو درمی آيد، نمی بيند و دق ميکند. وی در روز دوم آذر ماه 1364 درپاريس در پنجاه سالگی چشم از جهان بر می بندد و در گورستانپرلاشز در کنار صادق هدايت به خاک سپرده ميشود. روانش شاد باد. Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Fall 2015 elec.pdf (p.4) Source A related resource from which the described resource is derived Fall 2015 elec.pdf Title A name given to the resource نخبگان معاصر در شب ایران Type The nature or genre of the resource Text Article Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Source A related resource from which the described resource is derived <a href="/files/original/Fall 2015 elec.pdf" target="_blank">Fall 2015 elec.pdf</a> Title A name given to the resource 2015 - Fall Newsletter Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Language A language of the resource English Persian Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Type The nature or genre of the resource Collection Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2015 - Fall Description An account of the resource قونیه آرامگاه مولانااین ستون کوششی است در پایایی راه و مسلک شادروان استاد حسن لاهوتییادش گرامی!مثنوی معنوی ، دفتر دوم :شکایت کردن اهل زندان پیش وکیل قاضی از دست آن مفلسادامه از فصل گذشتهبا وکيل قاضی ادراک مَند اهل زندان در شکايت آمدندکه سلام ما به قاضی بر کنون بازگو آزارِ ما زين مَردِ دونکاندرين زندان بماند او مُستَمِر ياوه تاز و طبل خوارست و مُضِرچون مگس حاضر شود در هر طعام از وقاحت بی صَلا و بی سلامزندانيان از وکيل تقاضا کردند که به قاضی بگويد اگر اين مرد زيادهطالب و پر خور ) طبل خوار ( در زندان بماند خوراک همگان را بیاجازه و با وقاحت خواهد خورد.پيش او هيچَست لوتِ شصت کَس کَر کند خود را اگر گوييش بَسمرد زندان را نيايد لُقمه ای ور به صد حيلت گُشايد طُعمه ایدر زمان پيش آيد آن دوزخ گلو حُجّتش اين که خدا گفتا کُلواعالمی را لقمه کرد و درکشيد معده اش نعره زنان هَل مِن مَزيداگر غذای شصت نفر هم جلوی او باشد او می خورد و اعتراضديگران را نشنيده می گيرد گوی کر است و نمی شنود.دوزخ گلو: از آن جهت که سير نمیشود. اشاره به قران که دوزخفرياد می زند هل من مزيد ! يعنی دوزخ از بلعيدن مردمان بدکارهسير و انباشته نمی شود و گلويی که به ان بماند نيز چنين است .هر کس لقمه ای هر جا پيدا می کند سر و کله اين پرخور پيدا می شودو لقمه را می خورد و می گويد خدا گفته است : کلو : اشاره بهايه ) كلو واشربو ولا تسرفو ان الله لا يحب المسرفين ( بخوريد وبياشاميد اما اسراف نکنيد. خدا اسراف کاران را دوست ندارد.زين چنين قحط سه ساله داد داد ظِلّ مولانا ابد پاينده بادظِلِّ مولانا: همچون پايان نامه ها که دعايی بوده است در حق -مخاطب می گفتند, سايه شما مستدام !يا ز زندان تا رود اين گاوميش يا وظيفه کُن ز وَقفی لُقمه ايشيا دستور آزادی وی را بده و يا مالی را وقف خوراک و قوت او کن .- گاوميش , چون پيوسته نشخوارگر است نمونه پر خوری است- وقف , تخصيص دادن ملک يا مالی برای مصرف کردن در اموریکه وقف کننده تعيين کرده استای ز تو خوش هم ذُکور و هم اِناث داد کن المُستَغاث المُستَغاثای که زن و مرد از تو آسايش دارند به فرياد ما برس !سوی قاضی شد وکيل بانمک گفت با قاضی شکايت يک بيکخواند او را قاضی از زندان به پيشپس تفحّص کرد از اَعيانِ خويشهنگامی که وکيل شکايت را برد, قاضی افراد مورد عتماد خود رابرای جستجو فرستاد.اعيان: مقصود کسانی هستند که قاضی در شناخت اشخاص يا -اطلاع از عدالت آنان، از ايشان پرسش کند .گشت ثابت پيش قاضی آن همه که نمودند از شکايت آن رمهگفت قاضی خيز ازين زندان برو سوی خانه ی مُردريگ خويش شووقتی جرم او پيش قاضی اثبات گشت و ديد حق با جماعت زندانياناست به او گفت آزادی پس از اين زندان برو به خانه موروثیخودت !مرده ريگ : آنچه از مرده باز ماند. ارثيهگفت خان و مان من احسان تست همچو کافر جنّتم زندان تُستزندانی که خبر عفو خود را شنيد چنين پاسخ داد:لطف تو و بخششتو خان و مان من است وگرنه من از خود چيزی ندارم. اين زندانبهشت است مرا !اين جهان زندان و ما زندانيان حفره کن زندان و خود را وارهانگر ز زندانم برانی تو به رَدّ خود بميرم من ز تقصيری و کدّشير پشمين از برای گد کنند بومسيلم را لقب احمد کنندمانند کافر که اين دنيا را بهشت خود می داند غافل از آن که درحقيقتزندانی بيش نيست و سرگرم شدن به آن ما را از خدا دور می کند .اگر مرا از زندان برانی من از نداری و گدايی و دريوزه گری خواهممرد.گد معرب آن کد به معنی گدا است . تقصيری: کوتاه دستی.همچو ابليسی که می گفت ای سلام رَبِّ اَنظِرنی الی يَوم القياماشاره قالَ أَنْظِرْنِی إِلی يوْمِ يبْعَثُونَ )مرا تا روز قيامت مهلت ده( )صنعت تضمين به کار گرفته شده است (کاندرين زندان دنيا من خوشم تا که دشمن زادگان را می کُشمهر که او را قوتِ ايمانی بود وز برای زادِ رَه نانی بود،می ستانم گَه به مکر و گَه به ريو تا برآرند از پشيمانی غريوکه من در اين زندان )دنيا( خوش هستم و با مکر )ريو (و حيله غذایاو )ايمان(او را می ستانم.گَه به درويشی کنم تهديدشان گَه به زلف و خال بندم ديدشاندرويشی کنم تهديدشان : اشاره به آيه 268 , بقره ]الشَّيطانُ يعِدُکمُ الْفَقْرَوَ يأْمُرُکمْ بِالْفَحْشاءِ [ )شيطان شما را به تهيدستی تهديد می کند و بهکار ناشايسته امر می دهد.(قوتِ ايمانی درين زندان کمستوآن که هست از قصد اين سَگ در خَمستآنها را به فقر تهديد می کنم. هوشياری و غذای ايمان در دنيا کم استو آنچه هم هست از دست شيطان در دام است و ممکن است شيطان آنرا بربايد. در خم بودن: کنايه از در معرض ربودن قرار داشتننيکلسون خم را تله و دام دانسته است.از نماز و صوم و صد بيچارگی قوتِ ذوق آيد، بَرد يکبارگیحتی کارهای شايسته ما ممکن است که گاه حجاب راه شود ومغرورمان گردد و به اين وسيله طعمه شيطان شود و از بين رود.اَستَعيذُ الله مِن شَيطانِه قَد هَلَکنا، آه، مِن طُغيانِهپناه می برم به خدا از شيطان او، آه، همانا که از سرکشی او تباه -شديم.يک سگست و در هزاران می رود هر که در وی رفت او او می شودحديثی است به اين مفهوم که شيطان مانند خون در رگها و وجودآدمی جاريست . اگر پيروی شيطان را بکنی خودت به او تبديل خواهیشد .هر که سردت کرد می دان کو دروستديو پنهان گشته اندر زيرِ پوستگاهی شيطان به صورت دلسرد شدن از کاری نيکو به بهانه هایگوناگون , چون قدرم را نمی دانند ,... ظاهر می شود. آنگاه است کهبدان در وجودت راه يافته است.چون نيابد صورت آيد در خيال تا کشاند آن خيالت در وبالاگر صورت زمينی نتواند برای گمراه کردن پيدا کند آنگاه به افکارو پندار تو حمله می کند. تا ذهن را مسموم کند و پندار را ناگوار کردهبه سختی کشاند.گَه خيال فُرجه و گاهی دکان گَه خيال علم و گاهی خان و مانهان بگو لاحولها اندر زمان از زبان تنها نه، بلک از عينِ جانگاه با افکار آرام بخش و گاه با کار و روزمرگی افگار را مادخوشمی کند. پس در آن هنگام خدا را ذکر گو ! نه به زبان که با جان ودل !لاحول: لا حولَ و لا قوةَ الّا بالّلّ العلی العظيم، هيچ نيرو وحرکتی -نيست مگر به وسيله ی خدای والا و بزرگ Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf Publisher An entity responsible for making the resource available Persia House of Michigan Relation A related resource Fall 2015 elec.pdf (p.3) Source A related resource from which the described resource is derived Fall 2015 elec.pdf Title A name given to the resource مثنوی در شب ایران Type The nature or genre of the resource Text Article